| تبليغات | X |
درباره وبلاگ
فهرست اصلی
دوستان
پیوندهای روزانه
نوشته های پیشین
طراح قالب
POWERED BY
مرده بودم زنده شدم، گريه بودم خنده شدم
دولت عشق آمد و من دولت پاينده شدم
گفت كه سرمست نيي، رو كه از اين دست نيي
رفتم و سرمست شدم وز طرب آكنده شدم
گفت كه تو شمع شدي، قبله اين جمع شدي
جمع نيم، شمع نيم، دود پراكنده شدم
گفت كه شيخي و سري، پيشرو و راهبري
شيخ نيم، پيش نيم، امر تو را بنده شدم
نوشته شده توسط نازنین در سه شنبه هفدهم مهر 1386 ساعت 10:8 موضوع | لینک ثابت
DESERT ROSE I dream of rain
I dream of gardens in the desert sand
I wake in pain
I dream of love as time runs through my hand
من رویایی از باران می بینم رویایی از وجود باغ های(سرسبز) در کویر
و با رنج و درد شب زنده داری می کنم
و رویایی از عشق می بینم در حالی که زمان از دستانم می رود
I dream of fire
Those dreams are tied to a horse that will never tire
And in the flames
Her shadows play in the shape of a man's desire
رویای اتش می بینم
ان رویاها به اسبی گره خورده اند که می تازد و هیچ گاه خسته نمی شود
و سایه ی او ......... در شعله می رقصد
This desert rose
Each of her veils, a secret promise
This desert flower
No sweet perfume ever tortured me more than this
این رز کویری
هر کدام از گلبرگ هایش رازی از یک قول اند
هیچ عطر خوش بویی نمی تواند بیش از این گل صحرایی مرا تسخیر نماید
And as she turns
This way she moves in the logic of all my dreams
This fire burns
I realize that nothing's as it seems
و وقتی او می چرخد
اینگونه در منطق رویایم حرکت می نماید
و من با این اتشی که در حال سوختن است می فهم هیچ چیز انگونه که به نظر می رسد نیست
I dream of rain
I lift my gaze to empty skies above
I close my eyes, this rare perfume
Is the sweet intoxication of her love
من رویای باران می بینم
و چشمان خیره ام را از روی اسمان خالی بالای سرم برمی دارم
چشمانم را می بندم و این عطر کمیاب را حس می کنم
ایا این مستی زیبا و شیرین از عشق اوست؟
Sweet desert rose
This memory of
This desert flower, this rare perfume
Is the sweet intoxication of the fal
رز خوشبوی کویر
خاطره ای از بهشت هست که هممان را به هم پیوند می دهد
این گل کویر این عطر کمیاب
ایا اینها همه نشانه ای از مستی عشق است؟
نوشته شده توسط نازنین در سه شنبه بیست و سوم مرداد 1386 ساعت 0:11 موضوع | لینک ثابت
ای که دنیای منی تو
عشق و رویای منی تو
بی تو سخته زنده بودن
گل من
یاد تو گر شد برایم زنده
اما دیره دیگر
ای همه جانم فدایت
گل من
گل من زیبا ترینم
تویی عشق آخرینم
بی تو من تنهاترینم
گل من
نوشته شده توسط نازنین در دوشنبه چهارم تیر 1386 ساعت 3:1 موضوع | لینک ثابت
روزگارای قدیم تو مدینه یه خونه بود
که تو اون خونه یه ساقی بود و یک پیمونه بود
اهل اون خونه گل سر سبد هستی بودند
هر کدوم دریای بی نهایت مستی بودند
در هستی به روی در اون خونه باز میشد
هر نیازمندی در اون خونه بی نیاز میشد
اهل اون خونه دو دست رحمت خدا بودند
همه باوفا و با صفا و با سخا بودند
ساقر شکسته ی خونه مولا(( فاطمه))
حسن و حسین و زینب سه تا دردونه بودند
گرد شمع روی مادر مثل پروانه بودند
پیر میخونه شب و روز به اون خونه سر میزد
دل مستش برای دیدن ساقی پر میزد
یه حروم زاده با یک عده اراذل اومدند
در اون خونه رو از بغض و حسد آتیش زدند
به رخ بانوی هستی ، ز حسد سیلی زدند
روبروی چشم مجنون ، سیلی به لیلی زدند
فاطمه یا فاطمه
فاطمه یا فاطمه
دیده بگشا مادرم
بین دو چشمان ترم
کم مکن
تو سایه ات
مادر از روی سرم
دیده بگشا
مادر من
روی من را
بوسه زن
من نمگویم دگر تو
موی من را شانه زن
من که بودم ، دختر تو
از غم کوچه نگفتی
از من و از اهل خانه
دم به دم رو می گرفتی
فاطمه یا فاطمه
فاطمه یا فاطمه
نوشته شده توسط نازنین در یکشنبه بیست و هفتم خرداد 1386 ساعت 7:29 موضوع | لینک ثابت
سلام بر جان و دل و عزيز و روح روانمان
سلام بر دخت پیامبر
سلام بر همراه رسول
نوشته شده توسط نازنین در چهارشنبه نهم خرداد 1386 ساعت 2:7 موضوع | لینک ثابت
چرا تو ای شکسته دل !خدا خدا نمی کنی ؟
خدای چاره ساز را چرا صدا نمی کنی؟
به هر لب دعای تو ،فرشته بوسه می زند
برای درد بی امان ،چرا دعا نمی کنی ؟
ز پرنیان بسترت ،شبی جدا نبوده یی
پرند خواب را زخود ،چرا جدا نمی کنی ؟
به قطره قطره اشک تو،خدا نظاره میکند
به وقت گریه ها چرا خدا خدا نمی کنی ؟
سحر زباغ ناله ها،گل مراد می دمد
به نیمه شب چرا لبی به ناله وا نمی کنی ؟
ز اشک نقره فام خود ، به کیمیای نمیشب
مس سیاه قلب را چرا طلا نمی کنی ؟
نوشته شده توسط نازنین در جمعه بیست و هشتم اردیبهشت 1386 ساعت 9:21 موضوع | لینک ثابت
سلام ای کهنه، عشق من ، که یاد تو چه پا برجاست
سلام بر روی ماه تو، عزیز دل ، سلام از ماست
تو یه رویای کوتاهی ، دعای هر سحرگاهی
شدم خواب عشقت ، چون ، مرا اینگونه می خواهی
من آن خاموش خاموشم ، که با شادی نمی جوشم
ندارم هیچ گناهی جز، که از تو چشم نمی پوشم
قلندر شکل آوازی ، شکوه اوج پروازی
نداری هیچ گناهی، جز، که بر من دل نمی بازی
مرا دیوانه می خواهی ، ز خود بیگانه می خواهی
مرا دلباخته چون مجنون، ز من افسانه می خواهی
شدم بیگانه باهستی، زخود بی خودتر از هستی
نگاهم کن،نگاهم کن ، شدم هرآن چه، می خواستی
سلام ای کهنه، عشق من ، که یاد تو چه پا برجاست
سلام بر روی ماه تو، عزیز دل ، سلام از ماست
بکش دل را شهامت کن، مرا از غصه راحت کن
شدم انگشت نمای خلق ،مرا تو درس عبرت کن
بکن حرف مرا باور، نیابی از من عاشق تر
نمی ترسم من از اغراق ، گذشت آب از سرم دیگر
نوشته شده توسط نازنین در پنجشنبه ششم اردیبهشت 1386 ساعت 3:45 موضوع | لینک ثابت
